Monthly Archives

January 2010

Daily Life, Handmade

Boos

Gisteren besloot ik om mijn naaimachine opnieuw binnen te brengen bij de Singer winkel op de Vrijdagsmarkt. Eind november was ze binnen geweest en ik heb er maar een paar keer met proberen stikken, maar dat lukte dus niet. Zo heb ik bijna 4u zitten klungelen op een fleece konijn, dat ik dan maar ten einde raad aan een vriendin meegegeven heb, want mijn naaimachine deed niet wat ze moest doen. Ze stikt bvb rechtdoor terwijl ze op zigzag stond, iets wat later verklaard werd door het feit dat mijn onderdraad gewoon niet pakte. Ik kan wel stikken, maar zoveel weet ik niet van de machines zelf, dus misschien ligt het toch allemaal aan mij dat ik daar terug stond. Wat zeker niet aan mij ligt is de manier waarop er met mij omgegaan is.

Staan zeggen dat ik de verkeerde naald gebruikt heb en dat het zeker daardoor komt, nadat ik al een Singer-naald naar de kloten had geholpen, is niet echt constructief. De schuld bij mij proberen leggen (“ja maar ze snapte dat ook al niet”) is ook niet echt behulpzaam en doen alsof het zoveel uitmaakt welke draad ge gebruikt, sorry maar daar geloof ik niet in. Al die andere merken kunnen wel stikken met een draadje van den aldi zonder problemen en mijn aldi machine van €80 kon verdorie zonder problemen door een paar lagen fleece, al maakte hij daarbij wel genoeg lawaai.

Beste mensen van de Singer winkel, leer een luisteren naar een klant als ze binnenkomt met een machine van 5 kg die ze net te voet naar de winkel gedragen heeft over een redelijke afstand. Begroet haar niet met een zin die klinkt alsof ge niet gelooft dat ze al een geweest is met die machine, waarnaar ge haar bonnetje opeist op een manier die klinkt alsof ge er van overtuigd zijt dat ze dat niet heeft. Staat niet met 2 in te praten tegen één iemand, uw klant bvb, want dat komt echt niet goed over. En voelt u vooral beledigd dat een klant daar opnieuw staat, zomaar u goede werk in twijfel te trekken, maar laat dat dan vooral niet merken. Sommige klanten zijn daar niet zo blij mee met zo een behandeling.. Serieus, een constructief gesprek waarbij naar mijn probleem geluisterd werd zonder mijn probleem onmiddellijk in twijfel te trekken had mij hoogstwaarschijnlijk met een meer voldaan gevoel de winkel laten verlaten. ‘t Had mij ook niet doen twijfelen of ik nu wel mijn machine nog zou terugzien omdat ik geen bonnetje gekregen heb in alle heisa die er te doen was…. *is een beetje ongerust nu ze zich dit heeft gerealiseerd*

Nog mensen met een slechte ervaring bij die winkel? Of ben ik echt de uitzondering?

Daily Life

Op de agenda in februari: Ecopop, Stoffenspektakel & De Invasie van Brugge

Er staat heel wat op mijn agenda voor februari. Allez, er staat heel wat op dat ik graag zou doen, of ik daar effectief ga raken dat is weer iets anders. De Invasie van Brugge, dat staat wel al een maand of twee vast, de rest gaat een beetje afhangen van het vervoer en de hoeveelheid geld dat in mijn portefeuille ronddwaalt.

Over twee weken is er bvb ECOPOP, een bio lifestyle fair. Ik heb niet echt een goed idee wat ik mij daarbij moet voorstellen of verwachten, maar het zal allemaal wel enorm milieubewust zijn. De standhouders variëren van Bauknecht en Ecover tot Lochting VZW,  Swishing.be en zelf Dranouter is paraat. De variatie is op zich wel leuk natuurlijk (diversiteit enal!) en ik ben eigenlijk wel benieuwd wat ze gaan brengen. Ook de lezingen lijken mij interessant, onder andere over Carrotmob, info over duurzame koopjes, Low Impact Man en Nic Balthazaar komen langs en er is ook een Style me Green workshop.

Wanneer: 6 & 7 februari 2010, dagelijks van 10u tot 18u
Waar: Kortrijk Xpo
Prijs: €7 (als je online bestelt) €8 adk, maar met het B-dagtrip ticket van de NMBS kan je ecologisch verantwoord en goedkoop naar Kortijk Xpo sporen vanaf €13,20 (inclusief ticket voor Ecopop en kaartje voor de bus)
Meer info: http://www.ecopop.be/

Daarna komt het STOFFENSPEKTAKEL, een heel pijnlijk evenement voor de crafty mensjes onder ons, want het aanbod stofjes is enorm en er zitten mooie koopjes tussen. Vorig jaar ben ik ook geweest, maar door de constante pech met mijn machine is er nog niet veel met de stofjes gedaan. Oh well, ‘t is met stofjes zoals met schoenen, je kan er nooit genoeg van hebben… Schrap dat laatste, een welbepaalde stoffenwinkel in het West-Vlaamse Wakken heeft er wel genoeg van. Eerder te veel. Als in stapels van 2m hoog en massaal veel rijen te veel, zodat je niet meer tussen de rekken kan stappen enzo… ‘k Moet daar dringend nog eens gaan.. hehe.

Wanneer: 19 feb 2010, 9u30 tot 17u
Waar: Gent, Flanders Expo (hal 2)
Prijs: ingang gratis, stofjes kopen doet ge tot ge blut zijt
Meer info: http://www.stoffenspektakel.nl/home

Tenslotte is er dan nog DE INVASIE VAN BRUGGE op zondag 21 feb 2010 (van 10u tot 17u). Ik heb tot mijn groot ongenoegen Petit-Bazaar gemist in Gentbrugge en de Designmarkt deze zomer in het centrum van Gent. Volgens mij wordt de Invasie een leuke mengeling van de twee vernoemde, als in handmade design, schattige dingen en met een prijskaartje. Ik kijk vooral uit naar de standjes van Little Miss Y, Juffvrouw Tea, Gewoon Lies, Kid Vanilla en Black Balloon.. ^-^Ik hoop eigenlijk toch wel op minstens 1 betaalbare ontdekking.. En anders wordt het een inspiratiemarkt voor mij hé.

Wat: Een hoop talent uit alle Belgische hoeken trekt Brugge binnen én stelt te koop. (meubelontwerp, fashion, grafische kunst, keramiek, frisse koks, fotografie, … )
Waar: Brugge, Magdalenazaal (Magdalenastraat 27 – 8000 Brugge (vlakbij het station van Brugge))
Prijs: toegang gratis
Meer info: http://www.deinvasie.be/

Zijn er nog leuke dingen te doen binnenkort waar ik nog niet van weet? En is er iemand met dezelfde dingen op zijn agenda of iemand die al eens geweest is naar deze dingen? *is benieuwd naar ervaringen :p*

Handmade

Lazy sunday

Ook al is het nog steeds blok voor mij, zondag was toch een beetje crafty sunday. Een tijdje terug kocht ik een mooi speldje bij Spoonful of Sugar en dat werkte inspirerend. Ik viste vandaag dus mijn oude speldjes (een beetje roest en afgebladerde verf enzo) uit mijn kast en voorzag ze van een nieuw kleedje.  Een covertje voor de speldjes maken duurt absoluut niet lang en het is nog eens gemakkelijk ook. Zelf heb ik er geen gebruik van gemaakt, maar het internet is bezaaid met tutorials zoals deze op Angry Chicken. Mijn manier is lichtjes anders, ik teken eerst het speldje op de vilt en knip het dan direct uit. Aangezien ik ze met de hand naai is het niet moeilijk om ze in elkaar te zetten, maar als je ze met de machine zou stikken dan is de manier van de tutorial wel handiger. Dit projectje gaf mij ook de kans om nog eens iets te doen met de massa DMC garen dat ik heb liggen (en waar ik al hopen van heb verkwist toen ik nog jonger en ontwetender was.. spijt enal…)

Mijn prachtige gevilte speldjes

Alweer een project waarbij ik gebruik maak van de prachtige gele tweedehands knopen die ik van Katrijn kreeg. I love them! Zeker in combi met rood-paars. ^-^

Bij het andere speldje kon ik nog eens gebruik maken van de lievenheersbeestjes die ik ooit kocht. In mijn tassen kan ik ze niet verwerken aangezien ze verkleuren bij het wassen. Heel jammer, want ik vind ze prachtig. Pimpernellekes zijn volgens mij de leukste insecten op ééntje na. Meikevers rulen above all!

Het laatste stuk dat ik gemaakt heb is geen speldje, maar een broche. Ik vond de covertjes op zich wel leuk van vorm en ik had net van die broche-dingen gekocht, dus probeerde ik zelf een broche te maken. Ik wist eerst niet goed wat ik er zou kunnen opzetten, maar de XOXO is goed meegevallen, vind ik. Gossip Girl style enal, sebiet een must have voor de fans… En ja, ik besef dat ik mijn X’jes op een hele luie manier genaaid heb, maar dat is allemaal onderdeel van mijn schattigheid en van het feit dat ik de dingen compleet gepermitteerd en my way mag doen op mijn verjaardag. Hiephoi.

Daily Life, Handmade

22 before 23

Hiephoi, het is zover! Vandaag is/was mijn verjaardag. Ik kan nu ook eindelijk mijn lijstje met 22 dingen posten (ook al zijn ze stom dwaas en een beetje gênant) die ik wil verwezenlijken voor ik 23 word. Geen idee of al die dingen gaan lukken, ‘t zou alleszins wijs zijn want dat zou willen zeggen dat ik heel veel dingen ga leren dit jaar. ^-^

Klik op het prentje voor grotere weergave!

‘k Hoop dat het leesbaar is op de uitvergrooting, want ik ben te lui om alles over te typen. :p Als je iets niet kunt lezen, mag je het altijd vragen.

Daily Life

Schattig hé?

Ik kocht dit een paar dagen terug in de mega-mini, maar super schattige Spoonful of Sugar shop. Eigenlijk is die bedoeld voor een iets jonger doelpubliek, maar ik heb keihard de schattige kleine-meisjes jaren overgeslagen (jawel, ik was het kleine blonde meisje dat samen met de guys kampen ging bouwen, in bomen ging hangen en bommetjes van de brug gooide. Resoluut verbod op kleedjes en roze dingetjes, tot wanhoop van mijn moeder op sommige momenten…), dus nu moet ik mijn schade inhalen hé. ^-^

Fashion

Curvy Cutie Fanclub

V-magzine pakt deze maand uit met een size issue, met daarin onder meer een vergelijkende photoshoot tussen een “gewoon” model en een size “plus” model en een volledige size plus photoshoot. Toch iets om op zijn minst interessant te noemen. Een aantal maanden terug was er al zoveel commotie omdat Glamour een size plus model naakt en met onbewerkte vetrolletjes in het magazine had geprint. Voeg daarbij alle kritiek die al gegeven is omwille van de anorectische modellen en de poging tot bannen daarvan en de oproep van een politica tot het bannen van gephotoshopte foto’s en we kunnen spreken van een evolutie.

Aan de ene kant ben ik blij dat er discussie is en dat men nu ook niet “normale” modellen in magazines durft plaatsen. Langs de andere kant, voelt het een beetje raar als ik naar de foto’s van V-magazine kijk. De vergelijkende reportage met een gewoon model en size plus model Chrystal Renn vind ik schitterend. Zoiets toont dat er iets niet klopt met die magere modellen. Ik stoor er mij sowieso aan als de bovenbenen van iemand even dik zijn als de onderbenen, ‘t is onnatuurlijk en ‘t ziet er niet uit, volgens mij. Teken dat je spieren en een beetje reserves mist enzo. De reportage toont ook perfect aan dat je geen kapstok moet zijn om in designer kleren te passen. Ge moet gewoon geld hebben. :p  Het “mollige” model in die shoot, Chrystal Renn, behoorde tot een paar jaar terug ook tot de tandenstokersclub. De Standaard deed daarover een tijdje terug al een interview met haar.

De andere shoot vond ik schokkender. Het lijkt mij dat het daar meer draait om de molligheid van de modellen dan om de kleren. ‘k Vond de foto’s de eerste keer dat ik ze zag even slikken, maar hoe vaker ik ze bekijk hoe mooier ik ze vind. Ik vind wel nog steeds dat V-magazine er met die shoot een beetje over gegaan is, de modellen daarin zijn geen “gewone” vrouwen, ze zijn volgens mij zwaarder gebouwd dan de gemiddelde (Europese/Belgische) vrouw. Een shoot met “echte” gewone vrouwen en alle maatjes en vormen door elkaar had ik nog leuker gevonden, maar hell, curvy ladies in de boekskes, me likes! ^-^

Huphup, Elle België, stop met doen alsof vrouwen die wandelende tandenstokers met kleren aan willen zien en niet twijfelen. Put some booty in uw boekje! Misschien neem ik dan wel een abonnement (ipv alle maanden naar de winkel te lopen voor de 2 voor de prijs van 1 actie in samenwerking met de Nederlandse Elle :p).

Fashion

Ruik ik daar een trend?

Wel ja, ge kunt eigenlijk niet meer van een trend spreken, als het onderwerp van uw “artikel” vooral in 2009 opkwam, maar hey, ik ben Trendwolves niet en een trend is er pas één op het moment dat ik hem zie. 😉 Hoera voor egocentrisme!

In tijden waarin grote internationale & cheape kledingmerken hun kleren in de container achter hun winkel dumpen, al dan niet bewerkt met een scherp voorwerp,viel er mij dus iets op. Tegenwoordig zijn er een aantal mensen – sommige zijn al bezig en eentje die in 2010 wou beginnen (een man begot!) – die zich een vrijwillige restrictie op het gebied van kleren opleggen. In grote lijnen komt het hier op neer: dit is de inhoud van mijn kleerkast en daar gaat nu eens een heel jaar niets aan veranderen zie!

In minder grote lijnen lopen de projecten wel een beetje meer uiteen. The Uniform Project gaat om 1 kleedje dat 365 dagen lang (weliswaar hangen er 7 versies van dat ene kleedje in de kleerkast en mag het afgestyled worden met accesoires, laagjes,..) gedragen zal worden, Low Impact Girl vertrekt dan weer uit 7 silhouetten die ze 2 jaar lang zal dragen om zo haar ecologische voetafdruk te verkleinen. De enige man in het tot nu toe opgesomde gezelschap is Ntone gaat proberen nagaan of het mogelijk is om een jaar lang rond te lopen in gekregen kledij. Een vierde project dat ik onlangs tegenkwam is Sew Weekly, waarbij het de bedoeling is om wekelijks zelf één kleedje in elkaar te steken en zo een volledig handgemaakte garderobe samen te stellen tegen het einde van 2010.

De doelstelling van al deze projecten is op een of andere manier de wereld een beetje verbeteren en waarschijnlijk ook mensen laten zien dat het anders kan. ‘t Is niet nodig van u modebudget op te consumeren aan wegwerpmode als het Groen en Duurzaam kan (aldus LowImpactGirl & SewWeekly), het kan gewoon leuk zijn om te testen of het kan, ook als je geen supergroots opgezet project hebt (Ntone) of je kan door het dragen van eenzelfde “uniform” geld inzamelen voor uniformen en ander educatief materiaal voor kindjes in India (ProjectUniform).

Persoonlijk vind ik het best zot dat mensen zoveel tijd en moeite willen steken in zo persoonlijke projecten. ‘t Zal misschien iets te maken hebben met onze nietsnutten van politici (hallo, Kopenhagen?) en het groeiende besef dat we (Yes, we can!) wel allemaal zelf ietske kunnen doen (vele kleintjes maken groot…). Volgende keer dat ik ga shoppen (‘t is lang geleden en afschuwelijk hard nodig) ga ik die projecten in mijn achterhoofd houden en zorgen dat ik mooie basisstukken ga aanschaffen, die lang mogen moeten meegaan! Accesoires, dat gaan we gewoon allemaal zelf maken dit jaar!

Dat 2010 nog een groter DIY-jaar moge worden dan 2009, en dat er verdorie eens een hoop crafty blogs mogen bijkomen van crafty-niet-mama’s! Ik heb daar een accuut gebrek aan! Mijn excuses aan alle naaiende, breiende en hakende moeders aller lande, u maakt prachtige dingen, maar met het patroon van de zoveelste luier-tas ben ik niet zo veel! Ik ben nog te jong om dat opnieuw te gaan gebruiken..

Fashion, Inspiratie

Wishlist..

.. op Modcloth.com dan toch! In afwachting van een gaatje in de examenagenda, ben ik toch maar mooi online gaan wegdromen. En met Modcloth prijzen moet ge eigenlijk niet echt wachten tot de solden… toch?