Monthly Archives

March 2010

Movies & Music

Op repeat

Ik had al ooit eens een video van Marina & The Diamonds gepost, maar nu heb ik dus haar cd ontdekt. Er staat zowaar meer dan één goed liedje op. Momenteel ben ik totally addicted aan Hermit the Frog. Alleen al omwille van de titel. De counter staat op 23 in iTunes (alleen van vandaag dan :p Ikke, raar? Neen, der zijn er nog die dat doen).

Ze komt trouwens naar de Botanique op 15/06/2010. Midden in de examens. Joy. T__T

‘k Heb ook nog een leuke wedstrijd gevonden Made by Belgians, waar ik nog nooit van had gehoord. Handig om een nieuwe hoop Belgisch talent te ontdekken en te beseffen dat ook hier vanalles leeft, met al die engelstalige blogs vergeet ik dat altijd. Ik heb nog niet kunnen beslissen op wie ik zou willen stemmen. ‘t Is niet zo handig dat niet iedereen een lange beschrijving van het project heeft en niet iedereen een project met een sociaal engagement achter heeft. Allez, als het dan toch over België gaat, dan mag je wel solidair zijn, vind ik, neen? ‘k Vind ook dat sommige deelnemers lijk al een stukje meer gelanceerd zijn dan andere, dus geld voor hun droom waar te maken hebben ze niet echt meer nodig, ze zijn al met hun droom bezig… Ok, ik ben een muggenzifter, maar toch. Bruxellart ligt mij dan het meeste, denk ik, meerdere keren per jaar een illustratiefestival in Brussel. Klinkt wel fijn. En België is toch een stripland hé.

Movies & Music

Why don’t you do right

‘k Had er al eens achter gezocht, naar het origineel van Gramophonedzie’s Why don’t you (kwestie van een naam te verzinnen die niemand ooit gaat kunnen deftig schrijven) en plots stond het daar op Facebook te blinken. Gejuich enal. ‘k Moet wel bekennen dat ik ze eigenlijk wel alletwee leuk vind, maar het origineel net iets meer (zeker die clip is leuker, geen gratemager geval dat doet alsof ze uit de jaren ’40 komt gelopen..)

Daily Life, Fashion

Op agenda in april: Klaas Van der Linden, Electrified 02, UltraMegaLore & Black

Pff, ik dacht dat dat wel ging meevallen, zo een vaste rubriek. Eén keer in de maand zou ik alle prachtige, coole dingen waar ik de volgende maand wel naartoe wou trekken op mijn blog gooien en dan zou er interactie volgen en tips enal. Alleen is het verdorie niet makkelijk om hier dingen voor te vinden. Zoek ik misschien op de verkeerde plaatsen? Of is mijn interessegebied gewoon te klein (waag het niet van dit te antwoorden)? :p

Deze maand is dus heerlijk gevuld met alleen maar tentoonstellingen. Oh boy, oh boy, nu het zomer wordt is het de perfecte moment om binnen te kruipen!

Om te beginnen is er op vrijdag 02 april de opening van de tentoonstelling van Electrified 02 en Ed Templeton, waarover ik eerder al blogde (of toch een poging deed). Beide tentoonstellingen lopen tot 13/06/2010, ge hebt dus nog tijd. Vanavond is er trouwens een uitzending van Cobra TV met daarin een stukje over Ed Templeton. ‘t Is maar dat ik het op tijd weet te zeggen. Cobra TV valt gelukkig te herbekijken in de video zone van Canvas.

Daarnaast kunt ge vanaf 9 april af en toe (preciese data, zie flyer) eens gaan kijken naar de expo van Klaas Van der Linden. Lokaal talent uit het gebied waar ik naar school geweest ben (kwestie van mijn Zottegemse/West-Vlaamse tongval toch een beetje te verklaren. Iezels dat zit er niet in…erm.. mss gelukkig maar, want ik moet altijd wat lachen als ik een bende kwetterende oudere dames op den bus bezig hoor. Margiiii :p Alhoewel, die woorden die ik soms zeg die logisch lijken en die niemand verstaat.. zou dat het zijn O__o).  Een geheel random weetje: maar ik heb Klaas (ik mag toch Klaas zeggen? Anders is dat zoveel typwerk…) “ontdekt” via een Boomerang kaartje. Ge moet die dingen in de gaten houden, want staan daar af en toe ook goeie/niet-reclame dingen op. ^-^

Aangezien het binnenkort hopelijk & eindelijk gaat lukken om naar Antwerpen te gaan (paasvakantie enal) en omdat het mijn favoriete niet-kleur is, wil ik ook graag eens binnenspringen bij (in?) het MoMu waar sinds 25/03/2010 de tenstoonstelling Black loopt. Mijn eerste MoMu tentoonstelling zeg. ‘k Hoop dat ze interessant mag wezen, want ik heb van horen zeggen dat de kwaliteit/interessantheid soms erg schommelt.

En omdat we nu toch bezig zijn over mode: in het Modemuseum in Hasselt loopt sinds gisteren de tentoonstelling Ultramega Lore (waarvoor ze dringend hun google-hits-ding moeten aanpassen, want ge vindt veel, maar niet direct het museum), over topmodel Hannelore Knuts. Knuts is trouwens curator voor haar eigen tentoonstelling die draait rond haar ontmoetingen in de modewereld, haar inspiratie en natuurlijk haar carrière. De tentoonstelling zou een beetje opgebouwd zijn alsof je door een tijdschrift bladert. Geen idee wat dat precies wilt zeggen, maar je kan altijd de Elle van deze maand eens doorbladeren, die staat namelijk ook in het teken van Hannelore Knuts, die gastredactrice mocht spelen. Keitoevallig waarschijnlijk, maar een goed moment hé.. :p

(Ben ik trouwens de enige die dat een beetje een rare foto vind? ‘t Scheelt daar lijk iets mee…)

Movies & Music

Instant Love: Roller Skating Derby

Ik heb het wel voor redelijk agressieve sporten. ‘t Was dan ook instant love toen ik de nieuwe film van (en met) Drew Barrymore zag, Whip It. De film gaat over een 17-jarig meisje, Bliss (gespeeld door Ellen Page, die van Juno, jawel), die wegwilt uit het zielige stadje waar ze woont en die in Austin een bende meisjes op rollschaatsen ziet passeren en zo gaat de bal aan het rollen. Na een korte introductie in het wereldje van roller skating derby (denk rockabilly, punk, indie, veel alternativiteit dus), valt Bliss helemaal voor de sport. Misschien dat het niet echt een onvoorspelbare film is, maar hij is alleszins leuk en laat u achter met een goed gevoel (mij toch).

Door de film raakte ik een beetje *ietsieminie beetje maar hoor* geobsedeerd door Roller Derby. Vroeger heb ik hele middagen doorgebracht op skates (blades dan wel, vier wieletjes op een rij enzo, in paren van 2 was voor jaenetten vonden wij, jeugdige hipperds). Ondertussen heb ik mijn skates al uit de doos gehaald en ik vrees dat ik volgende week ergens een plekje in Gent ga zoeken waar ik niet direct iemand omver kan rolleren.

Een beetje rondzoeken op Google leverde trouwens ook op dat Gent zowaar over een Roller team beschikt (dat traint in Aalst). Ze beschikken natuurlijk (wie niet weetwel :p) ook over een Facebookgroep. Waar ze zowaar mensen zoeken voor tryouts. Hoe tempting allemaal…

Nog een beetje random foto’s voor mensen die ook ontmoedigd willen worden ^-^

Favo qoute:

– “We’re number two! We’re number two!
You guys came in second out of two teams.
– “Whoo!”
Yeah, let’s celebrate mediocrity! That’s fantastic.

Link Love

DIY or Die

‘k Weet niet of jullie het leuk vinden om te lezen welke websites andere mensen leuk vinden, maar ik vind dat lijk wel nog leuk op andere blogs. Ik kom dan wel altijd terecht in een soort never-ending lijst van coole blogs en websites die verwijzen naar andere coole blogs en websites en dan is mijn middag om voor ik het goed en wel besef. Anyway, dat ga ik jullie dus ook aandoen. Meet my best DIY-friend: Threadbanger.

Ik heb ongeveer alle afleveringen gezien (lang leve onbeperkt internet!) en hoe meer afleveringen ik keek, hoe superder ik de site vond. In het begin was vooral Decor It Yourself dat mij naar daar lokte, maar de projecten die op de website staan (en op de fora) zijn ook gewoon echt uitvoerbaar en niet bijster moeilijk. Aangezien mijn stikmachine nu toch marcheert kriebelt het dus bij mij ook om zowat alles te DIY-en wat er te DIY-en valt. Mijn voorraad tweedehandskleren die aan bewerking toe zijn is echter redelijk beperkt (als in: ik heb er gene :p), wat echter het enige minpuntje is aan de hele site, want ze doen redelijk wat projecten vertrekkende vanuit bestaande stukken… Net zoals onderstaande aflevering, die één van de favorietjes is, al kan een coole te grote t-shirt vinden niet moeilijk zijn eigenlijk…

Zijn er toevallig mensen die al iets gemaakt hebben van in die shows? Viel het mee/tegen? :p

Daily Life

Dat moest er nog even uit

Pff, tegenwoordig heb ik meer inspiratie om te schrijven dan ik daadwerkelijk kan uitwerken. Allez, ik zou het wel kunnen uitwerken, technisch gezien heb ik massa’s tijd, maar ik ben de laatste weken full-time beziggeweest met het verzorgen van twee zieke ratjes. Deze avond nummer twee laten inslapen en na een hele hoop gebleit vandaag (waaronder een uitbraak aan de telefoon met de dierenarts *genant*) valt er nu toch een serieuze last van mijn schouders. Vreselijk hoe slopend dat kan zijn. Niet dat het beter is als ze plots op 2 dagen ziek en ervantussen zijn. Dat doet ook zeer.

Niet dat ik content ben dat ik mijn beestje kwijt ben, maar wel content dat het gedaan is, want hele dagen afzien is ook niet dat. Zeker niet als ge al aan een pijnstiller zit die morfine een paar keer overklast. ‘k Weet het “hou dat gedoe over uw pluizig ongedierte op de desbetreffende site, aub danku“, maar soms wil ik daar eens over schrijven van uit menselijk standpunt dan vanuit het standpunt van een mede-rat die schrijft over het verlies van een vriendje. Ge moet dan altijd ergens positief blijven en de positieve fut is er een beetje uit vandaag. Nu wil ik mijn hart luchten en maffen. En morgen ga ik de hele dag in mijn bed blijven liggen (tot 08u ofzo -__-) en mijn paper schrijven en opruimen en de ramen opengooien, de zon binnenlaten, de muziek te luid zetten en naar mijn levende beestjes kijken en knuffelen (want die zijn een beetje vergeten de laatste weken). En nog een beetje verliefd kijken naar het nestje rittens dat aan het opgroeien is. Niets is zo goed voor uw humeur als een bende rattenpeuters die over elkaar buitelend door de kooi stuiterd.

Duim maar voor mij dat het morgen niet regent…

Daily Life

Ambassadeuse

Een tijdje terug (als in: amper een paar dagen) werd er gevraagd of ik het zag zitten om ambassadeur te worden van Electrified 02Hacking Public Space. Na lang overleg (met mijzelf) en het afwegen van de talrijke voor- en nadelen (*uhum* meer “aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah (= paniek) ik-wil-wel-maar-er-lopen-enge-mensen-rond-die-ik-niet-ken…) zijn we uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat de kans dat het allemaal zo erg wordt als in mijn hoofd redelijk klein is (precieze berekening volgt nog, ‘k ben nog een aantal rampscenario’s aan het overwegen) en dat het eigenlijk niet slecht zou zijn moest ik eens iets interessants hebben om over te bloggen.

Zo komt het dus dat we voor ambassadeur mogen spelen voor deze samenwerking tussen de Vooruit en het SMAK zonder dat we eigenlijk *iets* afweten van kunst. Ik kijk gewoon graag naar mooie prentjes en daar stopt mijn kunstzinnige kijk op de wereld. Dat neemt niet weg dat we toch een poging gaan ondernemen om het project braaf te bespreken en van commentaar te voorzien (een mening heb ik altijd ^-^). Om te beginnen mag ik vrijdag 02 april naar de opening van de tentoonstellingen Ed Templeton ‘The Cemetry of Reason’ & Electrified 02 ‘Hacking Public Space’ en wat nog leuker is, is dat jullie, mijn trouwe lezertjes, ook gewoon mogen komen!

Daily Life

Julie’s House

We hebben – alweer – een nieuwe verslaving. Ofwel een oude verslaving die ge-upgrade is naar een meer fancy en dure versie. ‘t Is namelijk zinloos te ontkennen dat ik niet al eerder een lichte verslaving aan cupcakes had. Ik bak er met de onregelmatigheid van mijn biologische klok af en toe een hoop. Dan wordt er hier een week cupcakes gegeten. Of ‘t moet al zijn dat vergadering is van de opvang, dan overleven die dingen het eerste uur amper. Succesvol zijn ze dus wel, mijn cakes.

Op De Invasie leerde ik echter Julie’s House kennen in levende cupcake-lijve. We hadden er namelijk al veel lovende dingen over gehoord, maar die komen amper in de buurt van the real thing. Oh Vanille-cupcake, how I miss thee. Ze zijn nochtans niet klein geschapen daar, maar toch zijn ze altijd veel te snel op. Sinds de Invasie zijn we al twee keer langsgeweest bij Julie en serieus jongen, ik vrees dat ik de maand niet ga kunnen afsluiten zonder nog een. ‘k Heb dan ook nog maar vanille, chocolade en banaan geproefd, dus ‘k heb nog werk als ik ze allemaal wil proeven… Om nog maar te zwijgen over de andere taartjes die daar te vinden zijn…

Handmade, Sewing

Rokje

‘t Is mij dus al gelukt om één van de vijf rokjes die ik volgens mijn lijst moet maken, in elkaar te flansen. Op zich viel dat eigenlijk nog ferm goed mee, alles wat we nodig hadden was een stukje stof en een leuke rok die je wel twee keer (maar in een ander patroontje natuurlijk) in uw kast. ‘k Had gekozen voor een rokje dat bestond uit 8 gelijke vlakken, dus alles wat is moest doen was met patroonpapier (of bakpapier in mijn geval) rond de omtrek van zo een vlak gaan en er op letten dat je langs de buitenkant van de naad tekent, want dan hebt ge die al in u patroon. Juist onderaan een beetje extra stof bijrekenen, want daar moet je de stof nog omvouwen voor een mooie boord te krijgen.

De rits inzetten lukte niet zo bijster goed, ondanks mijn online tutorial die ik voor handen had. ‘t Was trouwens ook al miserie om de juiste kleur rits te vinden in de Veritas. Ze maken dat dus niet in alle kleuren groen, helaas… We zijn dan maar voor oranje gegaan.

Wanneer je alle stukken stof hebt uitgenknipt en aan elkaar gezet, kan je beginnen met de bovenboord van je rokje te maken. Hiervoor moet je gewoon de omtrek van je oude rokje meten, genoeg stof voorzien (en u niet misrekenen :p), mooi dubbel plooien (indien je over een strijkijzer beschikt is frequent gebruik tijdens het stikproces aan te raden! Naden platstrijken enzovoort bevordert makkelijk stikken wel volgens mij :p), uw rokje tussen de plooi hangen en stikken. Als alles min of meer juist verlopen is dan krijg je zoiets als dit:

Nog altijd niet gestreken, maar dat komt wel na de eerste ingebruikname. ^-^

Nog eentje van mijn prachtige zijaanzicht

Volgende rokje: zwart met polkadotjes en in pencil-skirt style. Enige probleem is dat de stof nog wat see-through is, dus we moeten nog een onderrokjes-stof zoeken.

Books, Movies & Music

Alice in Underland

Zo heet Wonderland eigenlijk in de nieuwe Disney/Tim Burton (schrappen welke je het minste leuk vindt :p). ‘t Is trouwens niet de enige naam die anders is in de film, Burton heeft alle personages van een volwaardige naam voorzien, wat eigenlijk wel leuker is dan de Dormouse heel den tijd aan te spreken met Dormouse  (in de film heet ze dan ook Mallymkun). Het zijn maar een paar veranderingen die moeten duidelijk maken dat Tim Burton’s Alice in Wonderland niet Lewis Caroll’s Alice in Wonderland is. Alice is een stukje ouder in de film en waar ze in het boek erg goed weet wat ze wil (een koppig klein ding), weet ze dat in het begin van de film vooral niet. Gelukkig heeft Alice een hele film lang om haar gedachten op een rijtje te zetten en kan ze ondertussen Wonderland redden van de boze Red Queen, die geniaal vertolkt wordt door Helena Bonham Carter met het grote hoofd.

Vonden we hem leuk de film? Jaaaa!

Willen we hem nog eens zien? Graag, maar de gratis tickets zijn op en den DVD is nog niet uit. (Verdorie Disney, verandert dat naar 2 weken, nu!)

Hebben we achteraf semi-kritisch zitten mekkeren over alle losse draadjes die in de film aangereikt maar niet gebruikt worden? Ja! (omdat we stiekem een langere, uitgebreidere never-ending film willen en gewoon zelf in Wonderland willen blijven wonen)

Veel mag en wil ik niet vertellen over het verhaal van de film, omdat het veel leuker is als je niet veel weet. De grote lijnen zijn wel al gekend bij iedereen (Red Queen = bad, White Queen = good en wilt haar troon terug. Alice = heldin, Mad Hatter = mad, einde = happy) en de mensen die nog altijd niet overtuigd zijn om te gaan moeten bij wet verplicht worden om te gaan kijken, want ge gaat u amuseren (en u ergeren aan de gedubde voorfilmpjes van debiele kinderfilms van Disney en de pauze die bij de film hoort, behalve bij de late versie). Mensen die al gaan kijken zijn en een grote leegte voelen in hun hartje omdat ze de film missen kunnen altijd onderstaand filmpje bekijken.