Monthly Archives

September 2010

Movies & Music

Black Swan

‘k Heb de trailer van Black Swan nu al drie keer bekeken. Hij blijft mij koude rillingen bezorgen (die pluim!) en twijfels. Gaat dit een goede of een slechte film worden? ‘k Ben heel erg benieuwd. De trailer is alvast veelbelovend, wat denken jullie?

Black Swan werd geregisseerd door Darren Aronofsky, die ook instond voor de regie van The Wrestler, The Fountain, Requiem for a Dream en Pi. Allemaal films die toch wel ergens een belletje moeten doen luiden omwille van bejubelende geluiden vanuit de pers. Zelf heb ik enkel The Fountain gezien, die alleen al omwille van de prachtige beelden zeker de moeite waard is om te bekijken. De rest, ik weet het shame on me, zijn films die al superlang op mijn “must see” lijstje staan.

Handmade, Link Love

Link Love: DIY-wanted

Zijn er nog mensen die, tijdens wat waarschijnlijk het meest regenachtige weekend van september moet zijn, idioot veel gepland hadden of ben ik de enige? Uitstapjes naar zee en naar Leuven, verdorie ik heb afgezien met die regen en die wind. ‘k Ga hier echter niet neuten (daarvoor heb ik een vriendje ^-^), want ik heb mij ook wel verdomd goed geamuseerd. Om te beginnen zijn we bij louche typkes zoveel fruitkisten als de Ford Fiesta van het vriendje aankon, gaan halen (14 dus) en er staat mij helaas nog heel wat opkuis werk te wachten. ‘k Ga dan wel de mooiste boekenkast ever hebben (op al die andere fruitkist-kasten na dan)! Voor zij die niet overtuigd zijn van de schoonheid en functionaliteit van fruitkistjes, wacht maar! ‘k Heb een integrale fruitkist-post in mijn drafts staan! Moehaha! Na de fruitkistjes zijn we gaan uitwaaien (letterlijk) aan het strand tot onze oren pijn deden van de wind. Toen moesten we wel een reuzewafel gaan eten. ‘s Avonds konden we nog terecht bij de broer van het Vriendje, wiens vaste verblijfplaats één van onze talrijke kuststeden is. Handig enal.

Vandaag trokken het Vriendje en ik richting Leuven, alwaar ik nog nooit van mijn leven geweest was.  Onbekende Vlaamse steden gaan bezoeken, dat is ook een vorm van citytrippen hé? *bedenkt dat haar lijst niet zo goed vordert* De Invasie was weer smullen van al dat handgemaakt schoons, maar een volledig verslagje volgt daar nog wel van in de loop van volgende week. Voorlopig gaan jullie het moeten doen met een lijstje wanted-to-do dingen.

DIY Pompons

* Freckled Nest: DIY Needlebook – Zoveel schattiger dan een speldenkussen

* Chalkboard spraakballonetjes zijn blijkbaar niet enorm moeilijk om te maken. ‘k Had verschillende tutorials gevonden (try google ^-^), maar deze vond ik de leukste.

* Ik ben er nog niet echt uit of de Prada-kousen voor deze winter wel draagbaar zijn buitenshuis, maar voor binnen achter mijn bureautje te zitten en mij een volwaardige craft-geek te voelen, zijn ze alleszins perfect! De DIY vind je hier.

* Voor de studenten/fashionista’s met te veel kleren die geen standaard Ikea Kledingsrek in huis willen halen kunnen het ook altijd gewoon zelf doen. Inspiratie + een handleiding kan je hier vinden.

* Tenslotte nog eentje voor mensen met saaie witte keukenhanddoeken, want zeg nu zelf, alles is cooler met vlaggetjes op!

http://frecklednest.blogspot.com/2010/08/diy-needlebook.htmlFre
Daily Life

‘t is altijd een beetje sinterklaas…

als Katrijn langskomt. Ze slaagt er altijd in om wel iets in de Kringloopwinkel te vinden dat om de één of andere reden de moeite waard is. De hoeveelheid die ze zelf houdt is waarschijnlijk gigantisch, de rest verdeelt ze op regelmatige basis tussen mij en Nina van Wolinn Geniet. Soms vraag ik mij af of ze dat niet een beetje doet voor de catch tussen Nina en mij dan (“waaaah, knoooooppjeeess!!!! Mine!” waarna we ze dan eerlijk en rustig verdelen. Beschaving enal, wij maken er deel van uit! ^-^).

De laatste cadeautjes die ik mocht ontvangen waren alweer om te schattigst. Alleen van sommige voorwerpen vraag ik mij wel nog een beetje af wat ik er mee ga doen, want zomaar schattig op de kast staan wezen zonder functioneel te zijn, daar doen wij niet aan mee!

Om speculatie te vermijden: ja dit is zo een voorwerp, schattig, maar het precieze doel moet nog bepaald worden. Ik kan mij wel voorstellen dat ik er van gelukkig zou worden mocht ik daar mijn suiker voor op mijn cornflakes mogen uitscheppen...

Is het een vogel? Is het een vliegtuig? Neen, dat is het niet! *flauwe experimenten met bedoempte lenzen*

Geen speculatie nodig, wel een likje verf. Alleen kan ik maar niet beslissen of het nu witte, rode of groene verf moet worden? De mogelijkheden als cupcakestand moeten nog verkend worden 😀

Trouwens, rept u allen naar de blog van Katrijn a.k.a. Miss Muffin, want om het met haar eigen woorden te zeggen nadat ik haar wegwijs had gemaakt in het bloggen: “you’ve created a monster” en dan dient men zijn verantwoordelijkheid te nemen en het monstertje van publiek te voorzien. Ga dat zien, ga dat zien!

Daily Life

Over lang niet bloggen en niet afwijken

Acht dagen niet bloggen, dat was echt wel lang voor mijn doen. Zeker als je weet dat mij herexamens al voorbij waren. ‘k Heb gelukkig niet stilgezeten al die tijd, ik stikte en ik naaide, ik verfde, ik vergezelde mijn oma en leerde een paar handig naaitrucjes, ik ontving een woonkamer vol rattenmensen, oliede de vloer van de bureau twee keer, zag enorm af, verfde het raamkozijn, deed aan house-sitting voor de reizende ouders, ging naar de film en stond veel te vaak veel te vroeg op (7u!). Ahja en ik overleefde een proclamatie. Bijna. Met knikkende knieën en een bang hartje, helemaal alleen (samen met 300 mensen die ik niet ken) in het grote UFO auditorium. Geen naamsafroeping voor mij, maar 2 van de 3, er is hoop. Nog één klotig eerstejaarsvakje halen en ik ben er vanaf. Volgens mij gaat het daarna alleen maar beter gaan. Allez, dat hoop ik toch.

De resultaten van al dat bezig zijn, ga ik hier zo snel mogelijk proberen posten natuurlijk, al gaat ge op sommige dingen een beetje moeten wachten, ze gaan namelijk gebruikt worden in een ietstie-minie klein blog projectje dat ik graag tot een goed einde zou brengen. ^-^

Daily Life

Over lang niet bloggen en heel ver afwijken

Acht dagen is dat geleden sinds mijn laatste post. Acht! Dat lijkt wel een eeuwigheid. ‘t Is niet dat ik stil heb gezeten. Mijn aantal drafts staat nu op 12 en het aantal in mijn hoofd is nog veel groter. Te veel onderwerpen waarover ik twijfel of het wel de moeite is om er over te schrijven. Heel die heisa rond de kerk bijvoorbeeld, dat intrigeert en irriteert mij mateloos. Hoe ze de zaak aanpakken is toch weinig 21 eeuws te noemen? ‘t Feit dat al die dingen pas uitkomen na de verjaring, nadat een bepaalde kardinaal schoon op pensioen is kunnen gaan en nu zielig zit te wezen omdat ze karaktermoord plegen. Hij moest hem schamen. Op zijn knieën op de chauffage, gelijk in de goeien ouden tijd en weesgegroetjes en onze lieve-vaderkes prevelen voor de rest van zijn dagen. Of neen, iets dat de wereld echt vooruit kan helpen lijkt mij toch nog een betere oplossing. Straatveger of groendienst. Of helper van verloren gelopen mensen in grootsteden, kwestie van uit de buurt van de “verloren” zielen te blijven.

De kerk, ik kan mij daar echt in opjagen. Ik ben niet gelovig, laat dat duidelijk zijn, maar ik heb niets tegen het concept godsdienst. Ik heb alles tegen de manier waarop archaïsche instituten onder het mom van het geloof mensen dingen aanpraten. Geweetwel, dingen als een compleet ontaarde kijk op de menselijke seksualiteit (onthouding! masturbatie is fout, homoseksuelen zijn duivels, enkel seks voor voorplanting en vooral “geen condooms”.. aarh, daarvoor zou ik de paus echt eens in zijn gezicht willen slaan) of andere debiele dingen als “blaas u op in de naam van één god samen met die heidense gelovigen van een “andere” god die eigenlijk dezelfde is” of creationisme (lees dat maar alsof er een vreselijk vies woord staat, dat woord bezorgd mij rillingen).

Ik geloof dat mensen, sommige mensen dan, behoefte hebben aan geloof, aan een soort bovennatuurlijke strohalm die hen er van kan overtuigen dat alles echt wel goed gaat komen. Bedoel, ik ken dat gevoel, ik was 10 en ik had schrik van het onweer. Maria en iedere Egyptische god die ik bij naam kende werd opgesomd (ziet, zelf toen die ik niet mee aan de hypocrisie van een monotheïstische godsdienst), maar tegen dat ik 12 was geloofde ik niet meer in god. Ik weigerde om dat woord nog langer met hoofdletter te schrijven en ik overwoog een lentefeest (maar een simpele “ge doet uw communie of ge doet niets” en een snelle afweging van het aantal cadeautjes dat niets zou opleveren, deed mij dus anders besluiten). Ja, u heeft dat goed gelezen, gelovigen en 10-jarigen (of algemeen: ontwetende, ongestudeerde mensen) staan ongeveer op dezelfde hoogte bij mij. Ik ben er van overtuigd dat iedere mens met een degelijke opleiding, een degelijke opvoeding en een degelijke achtergrond perfect zonder geloof in deze wereld kan ronddwalen. Door in zichzelf te geloven, want niemand anders gaat het doen voor u. Niemand gaat u ook beoordelen om hoe ge uw leven hebt geleden na uw dood, behalve de roddeltantes die achterblijven. (Daarbij spreken de Christenen over een allesvergevende god, een barmhartige god enzovoort, waarom (waarom???) zijn ze dan zo bang voor daarna? Hij gaat u vergeven! Get over it en get on with your life!). Ik besef ook dat de voorwaarden op bij de lucky few te horen die het zonder geloof kunnen doen nogal uitgebreid zijn, al de rest kan er dus wel behoefte aan hebben. Awel, voor die mensen moet die instituten hun best doen, eerlijk zijn, stoppen met praatjes te verkopen en te zeveren en mensen te helpen in plaats van hun bubbel te doorprikken.

*scrollt terug en beseft dat ze aan het doordrammen is* Ik wil eigenlijk niet echt mensen lastigvallen met mijn visie op de kerk en op het geloof, maar verdorie, heel dat circus, dat mag wel eens afgelopen zijn. er is voor mij niets zo “onrein” als een godsdienstig instituut. Bedoel, ik ben nog niet eens begonnen over kruistochten, heksenverbrandingen, aflaten verkoop, baby’s in het vagevuur, bischoppen met kinders en vrouwen en meer hypocrisie. Ik kan echt niet tegen instellingen die miljoenen mensen voorliegen. ‘k Heb het ook moeilijk met “de joden” (ik veralgemeen hier natuurlijk, bij joden moet je opletten wat je zegt, voor je het weet heb je Joods Actueel aan je been, vrijheid van meningsuiting is ook niet altijd dadde) die ieder jaar collectief beginnen roepen en neuten over een oorlog die nu 50 jaar geleden gebeurd is. Mensen schuldgevoel aanwrijven, maar sjtttt over de grootste gevangenis ter wereld met Palestijnen in die ze gebouwd hebben, of het afzetten van waterputten of het ontzeggen van medische hulp. Dat doet ons allemaal op geen enkele manier denken aan de manier waarop dat andere volk (uweetwel, van die kerel met zijn snor) omging met het joodse volk.

Ik zweer het u, ik kan niet tegen collectieve hypocrisie.

Inspiratie

De imaginaire shoplog

Hmm, ‘k moet al serieus nadenken om mij te herinneren wat ik precies wel en niet gekocht heb de laatste maand. Gisteren liet ik mij een beetje laten gaan in verjaardagscadeautjes voor het Vriendje. DVD’s en boekjes met prentjes enzo. Neen, niet dat soort prentenboekjes. Tss. Meer zo Simon’s Cat (zeker de YouTube filmpjes checken moest je dit nog niet kennen). Voor mijzelf is het bij de Knipmode gebleven. Droevig. Ik had gewoonweg al deze dingen kunnen kopen (long live consumption! :s):

That Vintage Winter Woods Part II heet deze broche. Beetje een rare titel. ‘k Vind het tafereeltje dat ge-laser cut is in het hout echt heel liefelijk en schattig. Ideaal voor op een koude (droge) winterdag. Ik heb het zelf niet eens voor broches, maar deze zou ik waarschijnlijk wel regelmatig opspelden. Op mijn tas vooral en heel misschien zelf op mijn trui, als ik mij avontuurlijk genoeg voel.

Hierbij hoeft geen uitleg, toch? Al eens naar het weer gekeken de laatste weken? Het roept keihard: “Herfst komt eraan!”. En bij herfst horen vallende blaadjes, een panda muts opzetten en door bamboebossen lopen. Yay! Te koop bij Talk2thetrees op Etsy.

Technisch gezien heb ik al meer ringen dan zou toegelaten mogen zijn om in één keer te dragen, maar dan zou ik wel altijd dezelfde moeten dragen. Verder is het schedel + vogel + ring = love. En mij hele dagen bezig houden met de vraag “Why is a raven like a writing desk?” terwijl ik afwezig over mijn schedel-ring wrijf lijkt mij ook wel een uitstekend tijdsverdrijf.

Valt het op dat ik vooral online ge-window shopt heb? 😛 Sjans dat ik blut ben of ik zou blut zijn…

 

Movies & Music

De Belgjes

Ze houden mij gezelschap tijdens de laatste loodjes. Die alweer enorma zwaar wegen en al vanaf de dag van het eerste herexamen hun gewicht lieten voelen. We gaan maar niet praten over mijn prestaties tot nu toe, ik word er namelijk zenuwachtig van. *wentelt zich in de ontkenningsfase. Ik heb gewoon geen examens… Behalve zaterdag nog een dan* Trouwens, hoe goed zijn de ze wel niet bezig, ons lokaal talent? Ik weet waar ik mijn centjes aan ga kunnen besteden als die nog eens de weg naar mijn portefeuille vinden. Belgische cd’s, ‘k heb er al een serieuze portie op mijn wanted list gezet…