Browsing Tag

muziek

Movies & Music

7 Days of Christmas – Kerstmuziekjes

Vandaag de laatste 7 Days of Christmas post, het zijn er ondertussen ook meer dan zeven, maar ik geloof niet dat iemand dat erg vindt? Hopelijk hebben jullie er iets aan gehad, aan de DIY, de linkjes naar hopen inspiratie en tutorials. Al was het maar dat jullie er nu geweldig veel zin in hebben gekregen, in een Kerstavond & Kerstdag met pakjes (klein & groot) met vrienden en familie. En hopen lekker eten. 😛

Al wat nog rest voor deze post zijn een paar traditionele en minder traditionele winterse/kerstliedjes.


(sowieso ademt de hele cd van Mumford & Sons winter uit ♥)

Eentje dat hier eigenlijk ook niet mocht ontbreken, maar onvindbaar is op Youtube, is Winter Wonderland door Goldfrapp. Mijn favoriete versie ever van dat liedje. Wat durven jullie al eens opzetten tijdens de Kerstdagen? Of blijven jullie ver weg van de Kerstliedjes?

Movies & Music

Muziekjes

Ik leerde dit liedje van Goldfrapp kennen via Scatingly Brilliant, die de bijhorende video maakte, en ik kan al lang niet meer bijhouden hoeveel keer ik het sindsdien heb afgespeeld! Het ideale winterliedje, het enige wat nog ontbreekt is een dik krakend sneeuwtapijt!

Liedje II dat door mijn hoofd spookt is het nieuwe Music for Life lied. Ik hou enorm veel van de oorspronkelijke versie van Zanna, maar de versie van Selah Sue, Tom Barman en The Subs vind ik zeker ook niet slecht. Ik weet dat veel mensen dit een “verkrachting” van het oorspronkelijke liedje vinden, wat ik zwaar overdreven vind. Bedenk maar eens hoe dit zou klinken moest B.A.B.E. dit “zingen”, dan spreken we nog wel eens over een verkrachting! 😛 Trouwens de clip bij dit nummer vind ik ook interessant!

‘t Zijn trouwens de laatste dagen om deel te nemen aan mijn Klara tas giveaway, dinsdag maak ik de winnaar bekend! Haast u dus als je nog niet hebt deelgenomen!

Books, Daily Life, Movies & Music

De Nachten

Yay, afgelopen zaterdag belande ik eindelijk nog eens op De Nachten. Ik weet bijgod niet meer wanneer ik daar voor het eerst (en het laatst) was, maar ik herinner mij dat het leuk was. Gelukkig was het deze keer niet anders, al stelde het event soms een beetje teleur.

In mijn met rozig kruidenwater overgoten herinneringen vormden De Nachten de ideale clash tussen het geschreven woord en muziek. Ik herinner mij een Ramsey Nassr die een idioot grappig verjaardagsgedicht bracht, een magische An Pierlé, een boek dat in mijn handen geduwd werd, A Brand optredend onderaan een trap, boekvoorstellingen en meer van dat leuks.

Dit jaar zag ik vooral veel leuke muzikale optredens en heel erg weinig literaire stukken. Per ongeluk hoorde ik Stefan Hertmans tien minuutjes praten en voorlezen uit Nabokov, wat best wel interessant was en smaakte naar meer. Verder heb ik eigenlijk geen enkele auteur aan het werk gezien, wat ik wel jammer vind. Een schrijver die begeesterd vertelt over zijn nieuwste boek of gewoon zomaar de verteller in hem loslaat op het publiek, dat kan toch interessant zijn? Blijkbaar dacht de organisatie er anders over, men had dus gefocust op muziek.

Gelukkig was het goeie muziek. In de kelders van de Singel ontdekten we FM Belfast, een groepje uit Ijsland. Veel te vroeg op de avond gepland, want die kerels lieten zich totaal gaan op het podium en in hun muziek. Op de CD gaat het er heel wat rustiger aan toe, merkten we later (al blijft het een leuke cd), maar ze vormen dus echt wel de perfect partyband.

De Belgen waren ook vertegenwoordigd, onder de vorm van Balthazar (strak concert) en Amatorski (kon mij niet bekoren). Wat ik wel super vond, was Blood Red Shoes. Op StuBru kan je af en toe hun singel horen en ik had al gehoord dat ze super optredens gaven. Ik kan het alleen maar beamen nu.

We sloten onze avond af met The Irrepressibles, die in het programmaboekje werden omschreven als een combinatie tussen burlesque, cirque en macabere sprookjes à la Tim Burton. Dat sprak ons wel aan, dus gingen we om 1u braaf in de Rode Zaal gaan zitten. Na een half uurtje wachten (of slapen in mijn geval :P) stond alles eindelijk op het podium en kon de show beginnen. De muziek sprak mij niet altijd aan, maar het optreden was meer dan de moeite. Zeker iets wat ik nog eens, in klaarwakkere toestand, wil zien als ik ooit de kans krijg.

Movies & Music

Stokje: mijn eerste cd

Van De Ongeletterde Wanhoop kreeg ik een stokje toegeworpen, eentje waarin ik mocht vertellen over mijn allereerste cd. Ik heb natuurlijk heel lang en heel diep nagedacht, maar met de beste wil van de wereld kan ik mij niet meer herinneren wat nu echt mijn eerste cd was. Vreemd genoeg kan ik mij wel herinneren wat de eerste cd was van mijn broer (Samson & Gert n°6).

Ik heb wel een verklaring waarom mijn eerste cd zo roemloos ten onder gegaan is in de krochten van mijn geheugen. Mijn ouders (nu ja, mijn ma eigenlijk) vond dat je beter van die samengestelde cd’s kon kopen (zo Hit50 &co) dan volledige cd’s aangezien uw muziek smaak toch verandert, maar die mix-cd’s bleven altijd goed. Ofzoiets. ‘k Zal er ook maar onmiddellijk bij vertellen dat mijn ma nu niet bepaald iemand is die veel met muziek bezig is, dus ergens (een heel klein beetje) snap ik de redenering wel, al heb ik amper naar die Hit50 cd’s geluisterd (wegens toch niet mijn ding).

De allereerste cd die ik kreeg herinner ik mij wel nog (‘t was voor Kerstmis), want het was in volle Spice Girls periode en net zoals iedere zichzelf respecterende pre-tiener wou ik dus ook een Spice Girls cd. Ah, mijn ouders hebben het zich waarschijnlijk beklaagd de volgende dag, aangezien ik er niets beter op had gevonden om belachelijk vroeg op te staan (als kind merk je niet dat het zo vroeg is) en mijn Spice Girls cd op te leggen.

Ik zal iedereen ook maar onmiddellijk geruststellen, daarna is het volledig goedgekomen met mijn muzikale smaak. De volgende cd’s die ik kocht waren pareltjes als “God hates us all” van Slayer en “Slipknot” van Slipknot. Gelukkig voor mijn ouders heb ik die nooit belachelijk vroeg gedraaid. :mrgreen:

En met onderstaand deuntje wens ik u nog een prettige dag verder. ^-^

Ahja, mijn blog-stokje slachtoffers zijn: MissMuffin, Juffrouw Wolinn, de Verbeelding en mister Moonshine Electronics die heel godganse dagen met muziek bezig is (die nog altijd zijn blog niet ge-update heeft, boe enal!).

Edit: tot mijn grote schaamte de blogster die het meest intensief met muziek bezig is vergeten: hup Vachette, schrijf ook eens een nostalgische blogpost over je eerste cd?

Movies & Music

Did I mention..

.. dat ik de Villa remix van Moby’s Wait for me echt zo zwaar de max vind? ‘t Is dan nog een Gentse remix! *proud of the adopted hometown*

Movies & Music

She’s Gaga…

…en geniaal. Ok, ‘t is bloot enzovoort, maar we zijn 2010 en dat kan ons toch niet meer shockeren? Er zijn ergere dingen in de wereld dan Lady Gaga met afgeplakte tepels en een fuzzy kruis? (Zoals Madonna in een eighties-trainingspak, jak) Of Gaga en B die een heel restaurant vergiftigen? Blijkbaar kan hypocriet Amerika er weer niet met leven, maar gelukkig is daar YouTube en de repeat knop, want ‘k vind hem super die clip! ‘t Is eens iets anders dan dartelende semi-naakte semi-zwarte hiphopwijven (jawel er zijn gradaties in zwartheid in videoclips, hoe lichter uw huidskleur, hoe belangrijker uw rol in de clip, hoera voor kleurdiscriminatie binnen een ras (rond 4:49)  -___-) die rond vuilbekkende zweterige mannenlijven kronkelen alsof ze niets beter te doen hebben (de vaat mss?). Of vrouwen van 50 die denken dat het ok is om tussen jongens en meisjes van 20 te staan doen alsof er geen leeftijdsverschil is (it isn’t, Madge, it isn’t…)

Hoera dus voor een beetje gekke mensen, want ze maken de wereld zoveel leuker!